Ustad'ın Dipnotları

[poyraz]

harikasın üstad

[DeNiz_YıLdızı]

emegine yuregine saglık ...

[hayat]

valla öle

[Ustad]

28.03.201 0

Yapılan her savaşta bir çıkar ve de imzalanan her barışta bir zarar var. Biz, varımızı ortaya koysak yoğumuzla utanırız. Elimizdek ini cebimize tıksak, tırsak kısrak savaşa havlu attı der ve sırıtırlar. Dalga bu devrin baş motivesi. Ne kadar güler ise düşman o kadar ağlatır seni. Kendini geçmişteki geri adımlarından kurtar. Işık ileride parlar ve yamyamlar var, burası dar. Her an önünde yar. Tanrılar sözlüğünde buna sınama denir. Sınavın elbet sonu gelir. Notuna göre bedelini öderiz bu geçmişin bu kesin. Zaten inancımız olmasa var olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi? Ve bu zamanlama, kaderimiz in yanlışı ya da doğrusu, olgusu yoktur, kukla duygusu, askıya alınan o insan bulgusu, tekrar edilen o geçmiş döngüsü, kara sis örtüsü; gölgelerin emaneti sen misin? Karanlıklar çöktüğünde gömülesi bedelin ve eskide kalan soğuk iklimleri n. Dostuna attığın tekmenin ya da hiçe saydığın ilahi adaletin bir sonucu olmalı bu da kesin. Sen teksin takibinde geçmişin!...


Geçmişi gölgeye teslim ettim ve şimdi gölgeler takibimde . Ardımda bir yığın manzara. Sorgusu başladı yarının ufukta gün batmakta. Her gelişin bir gidişi meçhule farz arz ederim sorgumu kesin. Gün dönümünde sıradaki gelsin gölgemi karanlığa teslim edin.


Anlam veremediğim bir yığın manzara peşimize takılmış ve cereyan eden çıkar savaşları kalbimizi yerinden çıkarmış ya barış? Minik elleriniz le yakaladığınız o büyük kelebekle ri öldürebilirsiniz. Her şey cüsse değil yeter ki küstürmeyin çocuğu. Öldürmeyin kendinizi . Yok, oluşu simgeler umut katliamı. Yarın bir kapıdır ve sen uykudan o kapıdan geçmek için uyanırsın. İnsanların icadı kukla medeniyet inde herkesin bağlı olduğu bir ipi var. İpi tutan Tanrılar, akıbetini sorgular, bulgular yargılar bir oyun gibidir adı yaşamaktır, ölümse oyunun sonudur. Her nedense oyunun sonu yok gibidir, biri gider biri gelir. Ve birini eler, siler kendini oyunun listesind en, simgelerd e saklanır gidişinin nedeni ve her geçmiş gölgelere emanet edilir. Gelecek sansüre maruz kalmış, belirsizd ir. Bu nedenle seni takibe alan gölgelerdir. Sen yürüdükçe seni sorgular ve bir gün güneş batar. Geçmişi gölgeye teslim ettim ve şimdi gölgeler takibimde . Ardımda bir yığın manzara, sorgusu başladı.

[Ustad]

Eee sizler ne zaman başlıyorsunuz günlüklerinizi paylaşmaya. Bu bölümü kendim için açmadım herhalde. ..

[Ustad]

06.04.201 0


Merhamet! Lügat kitabında bir kelime! Onu öğretmek. İnsanlara acımayı belletmek . Acımanın usullerin i, ana mektebi programına eş yürütmek... Bütün cemiyeti mahşer arsasına benzer, bir acıma ve bağışlama zemininde toplamak, oradaki bir milyon bacalı, bilmem kaç milyon çarklı merhamet kombinasında çalıştırmak. İnsanda kötülük iktidarını döve döve pekleştirmek yerine, hohlaya hohlaya yumuşatmak, insanı kötülüğe iktidarsız kılmak. Boyuna fedakârlık, durmadan fire isteyen, hattâ sermayeyi tehlikeye atan bir gerçek. Fakat uğrunda kaybedild ikçe, kazancının büyüklüğünü gösteren, yalanı meydana çıktıkça doğruluğu sağlamlaşan bir gerçek. Ben, bu gerçeğe kurbanım!


Bunlar, doktorun, cerrahın çare kalmayınca bütün bir uzvu budamaya mecbur olması gibi, iç tedavi üstünde tedbirler . Böyle bilerek, ona göre kanun, ona göre mahkeme, ona göre ceza ölçüsü, hak ve adalet tevzii... Hususiyle ... Ona göre aile ve cemiyet terbiyesi . Masallard a, karıncaları ezmemek için, ayağına çıngıraklı nalin giyen adam yerine, incecik manaları ezmeyeyim diye, toprakta basacak yer bulamayan çilekeş insanların topluluğu. İçtiği suyu, olduğu gibi gözyaşına çeviren insanların cemiyeti. ..
Benim af ve merhamet tezim, olur olmaz tecrübelerden affedilec ek kadar merhamete lâyıktır. Beni istedikle ri gibi çürütebilirler. Yardımcılarıyım! Fakat tezimi çürütmeğe kalkmalarını, anneden aziz bir manaya karşı cinayet sayarım!


Ben herkesi bağışlamaya, her şeyi merhamete layık görmeğe ne kadar hazırsam, kendini bu kanunun tek istisnası kabul etmeğe aynı nispette bağlıyım. Benim anlayışıma göre her fert, başucuna, "suçlu benim, herkes suçsuz!» levhasını asmalıdır ama kendisi dururken, başka kimsede bu levhayı aramamalıdır. Yoksa kendi levhasını düşürmüş, tepelemiş olur. Hele bende, herkesin katiyen suçsuz olduğu ve nefsini katiyen suçsuz bilmesi gerektiği kanaati, şahsıma ne yapsalar değişmez. Ben, acınma liyakatin in bu türlü dışına çıkmış bir lânetliyim! İçime sorarsanız Savcı adam öldürürken okşar; bense okşarken öldürürüm. İnsanın, kendisind e temiz, başkasında pis gördüğü, her iş bende tersine dönmüştür. Gözümde, başkalarının bütün pisleri temiz, benim bütün temizleri m pis oldu. Düşünün; acınamaz olmakta nerelere ulaştım ben! Benim böyle olmam, acımanın değerini düşürmez; yalnız bana acımanın değerini düşürür. Bana kimse acımasın! Sonra ona acımazlar; hali ne olur? Öyle bir hale geldim ki, bütün mantık ve nispet hesaplarımı kaybettim . Amerika'da bir cinayet işlense dünya çapında bir ses bütün insanlığa sorsa: Katil kim? Benim diye bağırabilirim. Soğuk kış geceleri, köprü altında yatan çıplakların vebali benim boynumda, gömleğimin yakasında. İsterseniz çareme Adlî Tıp baksın; fakat bir hastaneye girsem de, kan kanseri çeken sapsarı hastalar görsem, onları bu hale ben mi getirdim, diye düşünüyorum. Ben ne yaptım; uykuda, baygınlıkta, annemin karnında, babamın kanında, hangi cinayeti işledim, hangi mukaddesi kirlettim ki, kendimi, gelmiş gelecek bütün fenalıkların tek sorumlusu biliyorum . Beni görünce havalanan serçe, kaçırılan göz, çekilen perde, buruşan surat, bana beni hatırlatıyor. Dışımda ne arıyorlar; içime doğru suçluyum ben. Yapmadıklarımın, işlemediklerimin de suçlusu. Bir de kalkmış, belki kendimden birine, ondan öbürüne geçer, bir merhamet yangını çıkar, bütün ülkeyi sarar diye, tımarhanelik bir hayalîn peşine düşmüş, gidiyorum . Bunun için de en verimli tarla diye, Katilleri n, hırsızların, eroincile rin yuvasını seçmiş bulunuyor um. Ben nasıl acınacak adam olabiliri m? Merhamet, harikulad e bir şey; içinde hayat kaynayan kazan. Eğer ona uzanan eller arasında benim kan dolu avuçlarım olmasaydı...


Göklerin merhamet dolu olduğuna inanıyorum. Bizse nefsimizi n beton çatısını tepemize dikmiş yaşamayı öldürüyoruz. Merhamet. Âlem bu temel üzerinde. Eğer toprağa tohuma hatta kire lekeye merhamet olmasaydı su olur muydu? Rengi merhamet sesi merhamet pırıltılı şırıltılı su. Ne duruyorsu nuz sökün sahte su borularını. Ev ev merhamet şebekesi kurun. Tepelerin izdeki çatıları da yıkın. Göklerle temasa geçin. O zaman göreceksiniz ki acı su borularından kendi kendine tatlı su akacak. Ve başlar üstünde güneşe yol veren kubbeler yükselecek.

[muhammet33]

Emeğine sağlık Üstadım...

[Ustad]

Teşekkürler Muhammed. ..

[comaster]

ellerine sağlık

[Ustad]

Eyvallah paşam...